ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2020/1056

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

w szczególności jego art. 91 i art. 100 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

po konsultacji z Komitetem Regionów,stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wydajność transportu towarowego i logistyki ma zasadnicze znaczenie dla wzrostu i konkurencyjności gospodarki Unii, funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz spójności społecznej i gospodarczej wszystkich regionów Unii.

(2) Celem niniejszego rozporządzenia jest zachęcenie do cyfryzacji transportu towarowego i logistyki w celu zmniejszenia kosztów administracyjnych, poprawy zdolności właściwych organów w zakresie egzekwowania oraz zwiększenia efektywności i zrównoważonego charakteru transportu.

(3) Przepływom towarów, w tym odpadów, towarzyszy duża ilość informacji wymienianych nadal w formie papierowej między przedsiębiorstwami oraz między przedsiębiorstwami a właściwymi organami. Korzystanie z dokumentów w formie papierowej stanowi znaczne obciążenie administracyjne dla operatorów logistycznych i dodatkowy koszt dla operatorów logistycznych i powiązanych sektorów (takich jak handel i produkcja), w szczególności dla MŚP, i ma negatywny w pływ na środowisko.

(4) Brak jednolitych ram prawnych na szczeblu Unii zobowiązujących właściwe organy do uznawania w postaci elektronicznej odpowiednich informacji dotyczących transportu towarowego, których dostarczenie jest wymagane przez przepisy jest uważany za główny powód braku postępów w kierunku uproszczenia i większej wydajności wymiany informacji możliwej dzięki dostępnym środkom elektronicznym. Uznawanie przez właściwe organy informacji w postaci elektronicznej ze wspólnymi specyfikacjami ułatwiłoby nie tylko komunikację między właściwymi organami a podmiotami gospodarczymi, ale pośrednio również rozwój jednolitej i uproszczonej komunikacji elektronicznej między przedsiębiorstwami w całej Unii. Doprowadziłoby to również do znacznych oszczędności kosztów administracyjnych dla podmiotów gospodarczych, w szczególności MŚP, które stanowią znaczną większość przedsiębiorstw transportowych i logistycznych w Unii.

(5) Niektóre obszary unijnego prawa transportowego wymagają od właściwych organów uznawania informacji w postaci cyfrowej, ale zdecydowanie nie dotyczy to wszystkich odpowiednich aktów prawnych Unii. Powinna istnieć możliwość wykorzystywania środków elektronicznych w celu udostępniania właściwym organom informacji regulacyjnych dotyczących transportu towarowego na całym terytorium Unii oraz w odniesieniu do wszystkich odpowiednich faz operacji transportu przeprowadzanych w Unii. Ponadto możliwość ta powinna mieć zastosowanie do wszystkich informacji regulacyjnych oraz we wszystkich rodzajach transportu.

(6) W związku z tym właściwe organy powinny zostać zobowiązane do uznawania informacji udostępnianych drogą elektroniczną, ilekroć podmioty gospodarcze mają obowiązek udostępniać informacje jako dowód potwierdzający spełnienie wymogów określonych w aktach prawnych Unii objętych niniejszym rozporządzeniem. Wymóg ten powinien również obejmować informacje żądane przez organy jako informacje dodatkowe, zgodnie z przepisami tych aktów prawnych Unii, na przykład w przypadku braku niektórych informacji. To samo powinno mieć zastosowanie, w przypadku gdy prawo krajowe wymaga dostarczania informacji regulacyjnych, które są w całości lub w części identyczne z informacjami, które mają być dostarczane na mocy aktów prawnych Unii objętych niniejszym rozporządzeniem. Organy powinny również w odniesieniu do tych informacji dążyć do komunikacji elektronicznej z zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi. Taka komunikacja nie powinna naruszać odpowiednich przepisów aktów prawnych Unii i prawa krajowego związanych z działaniami następczymi w trakcie sprawdzania informacji regulacyjnych lub po takim sprawdzeniu. Obowiązek uznawania informacji udostępnionych drogą elektroniczną przez operatorów gospodarczych nałożony na właściwe organy powinien mieć również zastosowanie, ilekroć przepisy aktów prawnych Unii lub prawa krajowego objęte niniejszym rozporządzeniem wymagają informacji, o których mowa również w odpowiednich konwencjach międzynarodowych, takich jak konwencje regulujące międzynarodowe umowy przewozu różnymi środkami transportu, np. Konwencja ONZ o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), rezolucja IATA nr 672 w sprawie elektronicznego lotniczego listu przewozowego, Konwencja o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego (konwencja montrealska), Budapeszteńska konwencja w sprawie umowy przewozu ładunków w żegludze śródlądowej (CMNI).

(7) W związku z tym, że niniejsze rozporządzenie ma jedynie na celu ułatwienie i wspieranie dostarczania informacji pomiędzy podmiotami gospodarczymi a właściwymi organami, drogą elektroniczną, nie powinno naruszać ono przepisów aktów prawnych Unii ani prawa krajowego określających treść informacji regulacyjnych, w szczególności nie powinno nakładać żadnych dodatkowych wymogów dotyczących informacji regulacyjnych lub języka. Chociaż niniejsze rozporządzenie ma na celu umożliwienie spełniania wymogów dotyczących informacji regulacyjnych za pomocą środków elektronicznych zamiast dokumentów w formie papierowej, nie narusza ono możliwości przedstawiania tych informacji przez zainteresowane podmioty gospodarcze w formie papierowej, zgodnie z odpowiednimi przepisami aktów prawnych Unii lub prawa krajowego ani nie powinno naruszać odpowiednich wymogów Unii dotyczących dokumentów, które należy stosować do ustrukturyzowanego przedstawiania przedmiotowych informacji. Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1013/2006 dotyczących wymogów proceduralnych dotyczących przemieszczania odpadów ani przepisów odnoszących się do kontroli prowadzonych przez urzędy celne. Niniejsze rozporządzenie nie powinno również naruszać obowiązków sprawozdawczych, w tym w odniesieniu do kompetencji urzędów celnych lub kompetencji innych organów, określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 lub w aktach wykonawczych lub delegowanych przyjętych na jego podstawie lub w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239.

(8) Wykorzystywanie środków elektronicznych do wymiany informacji regulacyjnych może zmniejszyć koszty administracyjne dla podmiotów gospodarczych i może zwiększyć wydajność właściwych organów. Zarówno podmioty gospodarcze, jak i właściwe organy musieliby podjąć niezbędne działania by umożliwić wymianę elektroniczną informacji regulacyjnych o transporcie towarowym (eFTI) w formacie nadającym się do odczytu maszynowego za pośrednictwem platform opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych (platform eFTI), w tym dokonać zakupu niezbędnego sprzętu. Zainteresowane podmioty gospodarcze powinny jednak pozostać odpowiedzialne za dostarczanie informacji w formacie nadającym się do odczytu przez człowieka, ilekroć właściwe organy się o to konkretnie zwrócą, tak aby umożliwić wykonywanie ich obowiązków, w przypadku gdy dostęp do platformy eFTI nie jest możliwy.

(9) Aby umożliwić podmiotom gospodarczym dostarczanie odpowiednich informacji w postaci elektronicznej w taki sam sposób we wszystkich państwach członkowskich, należy polegać na wspólnych specyfikacjach, które powinny zostać przyjęte przez Komisję w drodze aktów delegowanych i aktów wykonawczych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu.

(10) Wspólne specyfikacje dotyczące definicji i technicznych cech charakterystycznych poszczególnych elementów danych powinny zapewniać interoperacyjność danych przez ustanowienie pojedynczego kompleksowego zbioru danych, które mają być wykorzystywane do przekazywania informacji drogą elektroniczną. Ten kompleksowy zbiór danych powinien zawierać wszystkie elementy danych odpowiadające wymogom informacyjnym zawartym w odpowiednich przepisach aktów prawnych Unii i prawa krajowego, w którym każdy element danych wspólny dla jednej lub większej liczby podzbiorów jest zawarty tylko raz.

(11) Wspólne specyfikacje powinny również określać wspólne procedury i szczegółowe zasady dostępu do tych informacji i ich przetwarzania przez właściwe organy, w tym wszelkiej związanej z tym komunikacji między właściwymi organami a zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi, jak np. wnioski o informacje dodatkowe niezbędne dla właściwych organów do wykonywania ich odpowiednich kompetencji w zakresie egzekwowania przepisów zgodnie z odpowiednimi przepisami aktów prawnych i Unii i prawa krajowego.

(12) Podczas ustanawiania tych wspólnych specyfikacji należy w należyty sposób uwzględnić odpowiednie specyfikacje wymiany danych określone w odpowiednich aktach prawnych Unii oraz zawarte w odpowiednich normach europejskich i międzynarodowych dotyczących wymiany danych, w tym norm multimodalnych, oraz zasady i zalecenia określone w komunikacie Komisji z dnia 23 marca 2017 r. zatytułowanym „Europejskie ramy interoperacyjności – strategia wdrażania”, które zawierają podejście do świadczenia europejskich cyfrowych usług publicznych wspólnie uzgodnionych przez państwa członkowskie. Należy również zwracać należytą uwagę na to, aby specyfikacje te pozostawały technologicznie neutralne i otwarte na innowacyjne technologie.

(13) W celu zminimalizowania kosztów zarówno dla właściwych organów, jak i podmiotów gospodarczych, można rozważyć ustanowienie punktów dostępu dla właściwych organów. Te punkty dostępu działałyby wyłącznie jako pośrednicy między platformami eFTI i właściwymi organami i w związku z tym nie powinny przechowywać ani przetwarzać danych eFTI, w dostępie do których pośredniczą, z wyjątkiem metadanych związanych z przetwarzaniem danych eFTI, takich jak rejestry operacji niezbędne do monitorowania lub do celów statystycznych. Państwa członkowskie mogłoby również uzgodnić ustanowienie wspólnych punktów dostępu dla swoich odpowiednich właściwych organów.

(14) W niniejszym rozporządzeniu należy określić wymogi funkcjonalne mające zastosowanie do platform eFTI, które powinny być wykorzystywane przez podmioty gospodarcze do udostępniania informacji regulacyjnych dotyczących transportu towarowego (właściwym organom w formacie elektronicznym w celu spełnienia warunków obowiązkowego uznawania tych informacji przez właściwe organy, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Należy również określić wymogi dotyczące osób trzecich będących dostawcami usług w ramach platform (dostawców usług eFTI). Te wymogi powinny w szczególności zapewniać, aby: wszystkie dane eFTI mogły być przetwarzane wyłącznie zgodnie z kompleksowym systemem kontroli dostępu opartym na prawach, zapewniającym przydzielone funkcje; wszystkie właściwe organy mogły mieć natychmiastowy dostęp do tych danych zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami w zakresie egzekwowania przepisów; przetwarzanie za pomocą środków elektronicznych danych osobowych mogło być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679; oraz przetwarzanie szczególnie chronionych informacji handlowych mogło przebiegać w sposób zapewniający poufność tych informacji.

(15) Komisja powinna przyjąć specyfikacje dotyczące wymogów funkcjonalnych odnoszących się do platform eFTI. Przyjmując te specyfikacje, Komisja powinna dążyć do zapewnienia interoperacyjności platform eFTI, aby ułatwiać wymianę danych między takimi platformami i umożliwiać podmiotom gospodarczym korzystanie z wybranej przez siebie platformy eFTI. Aby ułatwić wdrażanie i zminimalizować koszty, Komisja powinna również wziąć pod uwagę odpowiednie techniczne rozwiązania i normy stosowane przez istniejące systemy ICT. Jednocześnie Komisja powinna zapewnić, aby specyfikacje te były w jak największym stopniu neutralne pod względem technologicznym, tak aby wspierać ciągłe innowacje i unikać blokady technologicznej.

(16) Aby zbudować zaufanie zarówno właściwych organów, jak i podmiotów gospodarczych w odniesieniu do spełniania tych wymogów funkcjonalnych przez platformy eFTI i dostawców usług eFTI, państwa członkowskie powinny wprowadzić system certyfikacji oparty na akredytacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008. Aby czerpać korzyści wynikające z certyfikacji, zachęca się dostawców systemów ICT będących już w użyciu, aby zapewniali zgodność tych systemów z wymogami dotyczącymi platform eFTI określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz aby ubiegali się o certyfikację. Certyfikację systemów ICT należy przeprowadzać bezzwłocznie.

(17) Wykorzystanie platform eFTI zapewnia podmiotom gospodarczym gwarancję uznawania informacji regulacyjnych, a właściwym organom zapewnia wiarygodny i bezpieczny dostęp do tych informacji. Jednakże i niezależnie od nałożonego na wszystkie właściwe organy obowiązku uznawania informacji udostępnianych za pośrednictwem certyfikowanej platformy eFTI zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wykorzystywanie innych systemów ICT powinno być nadal możliwe, jeżeli dane państwo członkowskie się na to zdecyduje. Jednocześnie niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać stosowania platform eFTI w relacjach między przedsiębiorstwami, ani korzystania z dodatkowych funkcji, pod warunkiem że nie wpływa to negatywnie na przetwarzanie informacji regulacyjnych wchodzących w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia.

(18) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania obowiązku uznawania informacji regulacyjnych udostępnionych w formacie elektronicznym na mocy niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. W szczególności należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do ustanowienia wspólnych procedur i szczegółowych zasad dla właściwych organów w zakresie dostępu do tych informacji regulacyjnych i ich przetwarzania, w przypadku gdy zainteresowane podmioty gospodarcze udostępniają te informacje drogą elektroniczną, w tym szczegółowe zasady i specyfikacje techniczne, w celu ustanowienia szczegółowych specyfikacji wdrażania wymogów dotyczących platform eFTI i dostawców usług eFTI. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

(19) W celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu zmiany załącznika I część A, aby uwzględnić akty delegowane lub wykonawcze przyjęte przez Komisję, które ustanawiają nowe unijne wymogi dotyczące informacji regulacyjnych w odniesieniu do transportu towarów; oraz zmiany załącznika I część B, aby włączyć wykazy wymogów dotyczących informacji regulacyjnych do prawa krajowego, które zostało notyfikowane Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz w celu włączenia nowych przepisów odpowiedniego prawa krajowego, które wprowadzają zmiany do krajowych wymogów dotyczących informacji regulacyjnych lub ustanawiają nowe odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych, które wchodzą w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia, i które zostały notyfikowane Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; oraz w odniesieniu do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie i zmianę wspólnego zbioru i podzbiorów danych w odniesieniu do odpowiednich wymogów dotyczących informacji regulacyjnych objętych niniejszym rozporządzeniem; oraz uzupełnienie niektórych technicznych aspektów niniejszego rozporządzenia, mianowicie w odniesieniu do zasad certyfikacji i używania znaku certyfikującego platform eFTI, a także zasad certyfikacji dostawców usług eFTI. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowywaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. Ponadto przy opracowywaniu i przygotowywaniu tych aktów ważne jest zaangażowanie wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron na stosownych forach, takich jak grupa ekspertów ustanowiona decyzją Komisji z dnia 13 września 2018 r. ustanawiającą „Forum Cyfrowego Transportu i Logistyki”.

(20) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie zapewnienie jednolitego podejścia do uznawania przez właściwe organy informacji dotyczących transportu towarowego udostępnionych drogą elektroniczną, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na potrzebę ustanowienia wspólnych wymogów możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(21) Przetwarzanie danych osobowych za pomocą środków elektronicznych wymagane w ramach informacji regulacyjnych dotyczących transportu towarowego powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679.

(22) Komisja powinna przeprowadzić ocenę niniejszego rozporządzenia. Należy gromadzić informacje, które zostaną wykorzystane na potrzeby tej oceny oraz które pomogą w ocenie skuteczności niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do celu, któremu ono służy.

(23) Aby egzekwowanie było skuteczne i efektywne, wszystkie właściwe organy powinny mieć bezpośredni dostęp w czasie rzeczywistym do odpowiednich informacji regulacyjnych w postaci elektronicznej. W tym celu i zgodnie z zasadą domyślnej cyfrowości – wymienioną w komunikacie Komisji z dnia 19 kwietnia 2016 r. pt. „Plan działania UE na rzecz administracji elektronicznej na lata 2016–2020. Przyspieszenie transformacji cyfrowej w administracji” – wykorzystywanie środków elektronicznych powinno stać się dominującym sposobem wymiany informacji regulacyjnych między podmiotami gospodarczymi a właściwymi organami. W związku z tym Komisja powinna dokonać oceny ewentualnych inicjatyw mających na celu nałożenie na podmioty gospodarcze obowiązku korzystania ze środków elektronicznych w celu udostępnienia właściwym organom informacji regulacyjnych. Komisja powinna zaproponować, w stosownych przypadkach, odpowiednie inicjatywy, w tym ewentualne zmiany niniejszego rozporządzenia i innych odpowiednich aktów prawnych Unii. Z myślą o poprawie zdolności właściwych organów w zakresie egzekwowania oraz o zmniejszeniu kosztów zarówno dla właściwych organów, jak i podmiotów gospodarczych, Komisja powinna również rozważyć dalsze środki, takie jak zwiększona interoperacyjność systemów i platform ICT wykorzystywanych do rejestrowania i przetwarzania informacji regulacyjnych oraz wspólny punkt dostępu do tych systemów i platform ICT, jak przewidziano w innym prawie Unii dotyczącym transportu.

(24) Niniejsze rozporządzenie nie może być skutecznie stosowane przed wejściem w życie aktów delegowanych i wykonawczych w nim przewidzianych. Z tego względu Komisja jest zobowiązana do przyjęcia tych aktów delegowanych i wykonawczych i powinna niezwłocznie rozpocząć prace nad nimi, tak aby zapewnić terminowe przyjęcie odpowiednich specyfikacji, w miarę możliwości, przed upływem odpowiednich terminów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Terminowe przyjęcie tych aktów delegowanych i wykonawczych jest niezbędne, aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały wystarczająco dużo czasu na podjęcie niezbędnych działań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu powinno ustalić się odpowiednio różne okresy stosowania.

(25) Podobnie obowiązek notyfikacji nałożony na państwa członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zostać wykonany w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Komisji przyjęcie w odpowiednim czasie pierwszego aktu delegowanego na podstawie niniejszego rozporządzenia.

(26) Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (10) zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się ramy prawne w odniesieniu do przekazywania drogą elektroniczną – między zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi a właściwymi organami – informacji regulacyjnych związanych z transportem towarów na terytorium Unii.
W tym celu w niniejszym rozporządzeniu:
a) określa się warunki, na jakich właściwe organy są zobowiązane do uznawania informacji regulacyjnych po ich udostępnieniu drogą elektroniczną przez zainteresowane podmioty gospodarcze;
b) określa się zasady świadczenia usług związanych z udostępnianiem właściwym organom informacji regulacyjnych drogą elektroniczną przez zainteresowane podmioty gospodarcze.

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:
a) wymogów dotyczących informacji regulacyjnych ustanowionych w:
(i) art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady EWG nr 11;
(ii) art. 3 dyrektywy Rady 92/106/EWG;
(iii) art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009;
(iv) art. 16 lit. c) i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006; niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontrole przeprowadzane przez urzędy celne, zgodnie z odpowiednimi przepisami aktów prawnych Unii;
(v) rozdziale 5.4 część 5 załącznika A do europejskiej umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), zawartej w Genewie w dniu 30 września 1957 r., jak określono w sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady; rozdziale 5.4 część 5 regulaminu dotyczącego międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), występującego jako dodatek C do COTIF zawartej w Wilnie w dniu 3 czerwca 1999 r., jak określono w sekcji II.1 załącznika II do tej dyrektywy; oraz rozdziale 5.4 część 5 regulaminu załączonego do europejskiej umowy w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi, zawartej w Genewie w dniu 26 maja 2000 r. jak określono w sekcji III.1 załącznika III do tej dyrektywy;
b) wymogów dotyczących informacji regulacyjnych ustanowionych w aktach delegowanych lub wykonawczych przyjętych przez Komisję na podstawie aktu prawnego Unii, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, lub na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008. Te akty delegowane lub wykonawcze są wymienione w załączniku I część A do niniejszego rozporządzenia;
c) wymogów dotyczących informacji regulacyjnych ustanowionych w przepisach prawa krajowego wymienionych w załączniku I część B do niniejszego rozporządzenia.
2. Do dnia 21 sierpnia 2021 r. państwa członkowskie notyfikują Komisji przepisy prawa krajowego i odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych, zobowiązujące do dostarczania informacji, które są w całości lub w części identyczne z informacjami, które mają być dostarczane zgodnie z wymogami dotyczącymi informacji regulacyjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b).
Po tej notyfikacji państwa członkowskie notyfikują Komisji każdy przepis prawa krajowego, który:
a) wprowadza zmiany do wymogów dotyczących informacji regulacyjnych ustanowionych w przepisach prawa krajowego wymienionych w załączniku I część B; lub
b) ustanawia nowe odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych, które zobowiązują do dostarczania informacji w całości lub w części identycznych z informacjami, które mają być dostarczane zgodnie z wymogami dotyczącymi informacji regulacyjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b).

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) „informacje regulacyjne” oznaczają informacje, niezależnie od tego, czy są przedstawiane w formie dokumentu związanego z transportem towarów na terytorium Unii, w tym w drodze tranzytu towarów, które to informacje mają zostać udostępnione przez zainteresowany podmiot gospodarczy zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 2 ust. 1, w celu udowodnienia spełnienia odpowiednich wymogów określonych w aktach ustanawiających te przepisy;
2) „wymóg dotyczący informacji regulacyjnych” oznacza wymóg przekazywania informacji regulacyjnych;
3) „właściwy organ” oznacza organ publiczny, agencję lub inny organ mający kompetencje do wykonywania zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, zadań, do których konieczny jest dostęp do informacji regulacyjnych; zadania te obejmują sprawdzanie, egzekwowanie, zatwierdzanie lub monitorowanie zgodności na terytorium danego państwa członkowskiego;
4) „elektroniczne informacje dotyczące transportu towarowego” lub „eFTI” oznaczają zbiór elementów danych przetwarzanych z użyciem środków elektronicznych do celów wymiany informacji regulacyjnych między zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi i między zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi a właściwymi organami;
5) „podzbiór danych eFTI” oznacza zbiór ustrukturyzowanych elementów danych odpowiadających informacjom regulacyjnym wymaganym zgodnie z określonym aktem prawnym Unii lub prawem krajowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1;
6) „wspólny zbiór danych eFTI” oznacza kompleksowy zbiór ustrukturyzowanych elementów danych odpowiadających wszystkim podzbiorom danych eFTI, w których elementy danych wspólne różnym podzbiorom danych eFTI są zawarte tylko raz;
7) „element danych” oznacza najmniejszą jednostkę informacji, która ma unikalną definicję i precyzyjne techniczne cechy charakterystyczne, takie jak format, długość i rodzaj znaków;
8) „przetwarzanie” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na eFTI przy pomocy lub bez pomocy środków zautomatyzowanych, np. zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptacja lub modyfikacja, pobieranie, uzyskiwanie wglądu, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie eFTI w inny sposób, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;
9) „rejestr operacji” oznacza automatyczny zapis elektronicznego przetwarzania eFTI;
10) „platforma eFTI” oznacza rozwiązanie oparte na technologii informacyjno-komunikacyjnej (ICT), takie jak system operacyjny, środowisko operacyjne lub baza danych, przeznaczone do wykorzystania w przetwarzaniu eFTI;
11) „twórca platformy eFTI” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która opracowała lub nabyła platformę eFTI w celu przetwarzania informacji regulacyjnych związanych z własną działalnością gospodarczą lub w celu wprowadzenia tej platformy na rynek;

1. Do celów art. 5 ust. 1, 2 i 3 zainteresowane podmioty gospodarcze spełniają wymogi określone w niniejszym artykule.
2. W przypadku gdy zainteresowane podmioty gospodarcze udostępniają właściwemu organowi informacje regulacyjne drogą elektroniczną, dokonują tego na podstawie danych przetwarzanych na certyfikowanej platformie eFTI oraz, w stosownych przypadkach, przez certyfikowanego dostawcę usług eFTI. Te informacje regulacyjne są udostępniane przez zainteresowane podmioty gospodarcze w formacie nadającym się do odczytu maszynowego oraz, na wniosek właściwego organu, w formacie nadającym się do odczytu przez człowieka.
3. Informacje w formacie nadającym się do odczytu maszynowego udostępnia się za pośrednictwem uwierzytelnionego i bezpiecznego połączenia ze źródłem danych na platformie eFTI. Zainteresowane podmioty gospodarcze przekazują unikalne elektroniczne połączenie identyfikacyjne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. e), umożliwiające właściwemu organowi jednoznaczną identyfikację informacji regulacyjnych związanych z przemieszczaniem.
4. Informacje w formacie nadającym się do odczytu przez człowieka żądane przez właściwe organy udostępnia się na miejscu, na ekranie urządzeń elektronicznych będących własnością zainteresowanego podmiotu gospodarczego.

1. Począwszy od 30 miesięcy po dniu wejścia w życie pierwszych aktów delegowanych i wykonawczych, o których mowa w art. 7 i 8, właściwe organy uznają informacje regulacyjne udostępnione drogą elektroniczną przez zainteresowane podmioty gospodarcze zgodnie z art. 4, również w przypadku gdy takie informacje regulacyjne są żądane przez właściwe organy jako informacje dodatkowe.
2. W przypadku gdy dany podmiot gospodarczy udostępnił informacje regulacyjne wymagane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006, drogą elektroniczną zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia, zainteresowane właściwe organy uznają takie informacje regulacyjne bez konieczności zgody, o której mowa w art. 26 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.
3. W przypadku gdy informacje regulacyjne wymagane zgodnie z konkretnym aktem prawnym Unii lub prawem krajowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1, obejmują oficjalne zatwierdzenie, takie jak stemple lub certyfikaty, odpowiedni organ dokonuje tego zatwierdzenia drogą elektroniczną zgodnie z wymogami ustanowionymi przez akty delegowane i wykonawcze, o których mowa w art. 7 i 8.
4. Aby spełnić wymogi określone w ust. 1–3 niniejszego artykułu, państwa członkowskie wdrażają środki umożliwiające ich wszystkim właściwym organom dostęp do informacji regulacyjnych udostępnionych przez zainteresowane podmioty gospodarcze i przetwarzanie tych informacji, zgodnie z art. 4. Środki te są zgodne z wymogami ustanowionymi przez akty delegowane i wykonawczej, o których mowa w art. 7 i 8.

Właściwe organy, dostawcy usług eFTI i zainteresowane podmioty gospodarcze podejmują działania w celu zapewnienia poufności informacji handlowych przetwarzanych i wymienianych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zapewniają dostęp do tych informacji i możliwość ich przetwarzania jedynie po uzyskaniu zezwolenia.

1. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 14 akty delegowane w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie i zmianę wspólnego zbioru danych eFTI i podzbiorów danych eFTI w odniesieniu do odpowiednich wymogów dotyczących informacji regulacyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1, w tym odpowiednich specyfikacji dotyczących definicji i technicznych cech charakterystycznych każdego elementu danych zawartego we wspólnym zbiorze eFTI i podzbiorach danych.
2. Przyjmując akty delegowane, o których mowa w ust. 1, Komisja:
a) uwzględnia odpowiednie konwencje międzynarodowe i prawo Unii; oraz
b) dąży do zapewnienia interoperacyjności wspólnego zbioru danych eFTI i podzbiorów danych eFTI z odpowiednimi modelami danych uznawanymi międzynarodowo lub na szczeblu unijnym, w tym multimodalnymi modelami danych.
3. Pierwszy taki akt delegowany obejmuje wszystkie elementy, o których mowa w ust. 1 i zostanie przyjęty nie później niż dnia 21 lutego 2023 r.

1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające wspólne procedury i szczegółowe przepisy, w tym wspólne specyfikacje techniczne, w odniesieniu do dostępu właściwych organów do platform eFTI, w tym procedury przetwarzania informacji regulacyjnych oraz komunikacji między właściwymi organami a zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi w odniesieniu do tych informacji.
2. Przyjmując akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, Komisja dąży do zwiększenia wydajności procedur administracyjnych i zminimalizowania kosztów przestrzegania przepisów zarówno dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych, jak i właściwych organów.
3. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Pierwszy taki akt wykonawczy obejmuje wszystkie elementy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i zostanie przyjęty nie później niż dnia 21 lutego 2023 r.

1. Platformy eFTI wykorzystywane do przetwarzania informacji regulacyjnych spełniają wymogi funkcyjne zapewniające:
a) możliwość przetwarzania danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679;
b) możliwość przetwarzania danych handlowych zgodnie z art. 6;
c) właściwym organom – możliwość dostępu do danych i ich przetwarzania zgodnie ze specyfikacjami przyjętymi w drodze aktów delegowanych i wykonawczych, o których mowa w art. 7 i 8;
d) zainteresowanym podmiotom gospodarczym – możliwości udostępniania właściwym organom informacji zgodnie z art. 4;
e) możliwość ustanowienia unikalnego elektronicznego połączenia identyfikacyjnego między przemieszczaniem a powiązanymi elementami danych, w tym ustrukturyzowanego odniesienia do platformy eFTI, na której dane są udostępniane, takiego jak unikalny identyfikator odniesienia;
f) możliwość przetwarzania danych wyłącznie na podstawie autoryzowanego i uwierzytelnionego dostępu;
g) należytą rejestrację – w rejestrach operacji – wszystkich przypadków przetwarzania danych w celu umożliwienia co najmniej identyfikacji każdej odrębnej operacji przetwarzania, osoby fizycznej lub prawnej, która dokonała operacji, i kolejności operacji dokonanych na każdym pojedynczym elemencie danych; oryginalny element danych jest zachowywany, w przypadku gdy operacja wymaga modyfikacji lub usunięcia istniejącego elementu danych;
h) możliwość archiwizacji danych i dostęp do nich dla właściwych organów zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi Unii i prawem krajowym, ustanawiającymi odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych;
i) archiwizację rejestrów operacji, o których mowa w lit. g) niniejszego ustępu, i dostęp do nich dla właściwych organów – do celów audytu – przez okres ustalony w odpowiednich aktach prawnych Unii oraz w prawie krajowym, ustanawiającym odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych i – do celów monitorowania – przez okresy, o których mowa w art. 17;
j) ochronę danych przed uszkodzeniem i kradzieżą;
k) zgodność przetwarzanych elementów danych ze zbiorem wspólnych danych eFTI i podzbiorami danych eFTI ustanowionymi przez akty delegowane, o których mowa w art. 7, i możliwość ich przetwarzania w dowolnym z języków urzędowych Unii zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi Unii oraz prawem krajowym, ustanawiającymi odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe specyfikacje dotyczące wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Przyjmując te specyfikacje, Komisja:
a) dąży do zapewnienia interoperacyjności platform eFTI;

1. Dostawcy usług eFTI zapewniają:
a) przetwarzanie danych wyłącznie przez uprawnionych użytkowników oraz zgodnie z jasno określonymi i przyznanymi prawami do przetwarzania w ramach platformy eFTI, zgodnie z odpowiednimi wymogami dotyczącymi informacji regulacyjnych;
b) przechowywanie danych i dostęp do nich zgodnie z aktami prawnymi Unii i prawem krajowym ustanawiającymi odpowiednie wymogi dotyczące informacji regulacyjnych;
c) natychmiastowy nieodpłatny dostęp właściwych organów do informacji regulacyjnych dotyczących operacji transportu towarowego przetwarzanych za pośrednictwem ich platform eFTI;
d) odpowiednie zabezpieczenie danych, w tym przed nieautoryzowanym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przed przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Pierwszy taki akt wykonawczy obejmujący wszystkie elementy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zostanie przyjęty nie później niż dnia 21 sierpnia 2023 r.

1. Jednostki oceniające zgodność są akredytowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 w celu przeprowadzenia certyfikacji platform eFTI i dostawców usług eFTI, zgodnie z art. 12 i 13 niniejszego rozporządzenia.
2. Do celów akredytacji jednostki oceniające zgodność spełniają wymogi określone w załączniku II. Krajowe jednostki akredytujące przekazują krajowemu organowi wyznaczonemu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu adres strony internetowej, na której podają one do wiadomości publicznej informacje dotyczące akredytowanych jednostek oceniających zgodność, w tym aktualny wykaz tych jednostek.
3. Każde państwo członkowskie wyznacza organ, który prowadzi aktualny wykaz akredytowanych jednostek oceniających zgodność, platform eFTI i dostawców usług eFTI mających ważny certyfikat na podstawie informacji przekazanych zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, art. 12 ust. 2 i art. 13 ust. 2. Te wyznaczone organy krajowe udostępniają ten wykaz publicznie na oficjalnej rządowej stronie internetowej.
4. Do dnia 31 marca każdego roku te wyznaczone organy krajowe notyfikują Komisji wykaz, o którym mowa w ust. 3, wraz z adresem strony internetowej, na której ten wykaz jest udostępniony. Komisja publikuje te adresy stron internetowych na swojej oficjalnej stronie internetowej.

1. Na wniosek twórcy platformy eFTI jednostka oceniająca zgodność dokonuje oceny zgodności jego platformy eFTI z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1. W przypadku oceny pozytywnej jednostka oceniająca zgodność wydaje certyfikat zgodności dla tej platformy eFTI. W przypadku gdy ocena jest negatywna, jednostka oceniająca zgodność przedstawia wnioskodawcy powody negatywnej oceny.
2. Każda jednostka oceniająca zgodność prowadzi aktualny wykaz certyfikowanych przez siebie platform eFTI, a także tych, których certyfikaty wycofała lub zawiesiła. Udostępnia ona ten wykaz publicznie na swojej stronie internetowej i przekazuje adres tej strony internetowej wyznaczonemu organowi krajowemu, o którym mowa w art. 11 ust. 3.
3. Do informacji udostępnianych właściwym organom za pośrednictwem certyfikowanej platformy eFTI dołącza się znak certyfikujący.
4. Twórca platformy eFTI składa wniosek o ponowną ocenę swojej certyfikacji, jeżeli zmienione zostaną specyfikacje techniczne określone w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 9 ust. 2.
5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 14 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez ustanowienie przepisów dotyczących certyfikacji platform eFTI i używania znaku certyfikującego, w tym przepisów dotyczących odnowienia, zawieszenia i wycofania certyfikacji.

1. Na wniosek dostawcy usług eFTI jednostka oceniająca zgodność dokonuje oceny zgodności dostawcy usług eFTI z wymogami określonymi w art. 10 ust. 1. W przypadku oceny pozytywnej jednostka oceniająca zgodność wydaje certyfikat zgodności. W przypadku gdy ocena jest negatywna, jednostka oceniająca zgodność przedstawia wnioskodawcy powody negatywnej oceny.
2. Każda jednostka oceniająca zgodność prowadzi aktualny wykaz certyfikowanych przez siebie dostawców usług eFTI, a także tych, których certyfikaty wycofała lub zawiesiła. Udostępnia ona ten wykaz publicznie na swojej stronie internetowej i przekazuje adres tej strony internetowej wyznaczonemu organowi krajowemu, o którym mowa w art. 11 ust. 3.
3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 14 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie przepisów dotyczących certyfikacji dostawców usług eFTI, w tym przepisów dotyczących odnowienia, zawieszenia i wycofania certyfikacji.

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 7, art. 12 ust. 5 i art. 13 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 20 sierpnia 2020 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 3, art. 7, art. 12 ust. 5 i art. 13 ust. 3, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 3, art. 7, art. 12 ust. 5 i art. 13 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

1. Do dnia 21 lutego 2029 r. Komisja dokonuje oceny niniejszego rozporządzenia i przedstawia sprawozdanie na temat swoich głównych ustaleń Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.
Komisja dokonuje również oceny ewentualnych inicjatyw mających na celu w szczególności:
a) ustanowienie w odniesieniu do operatorów gospodarczych obowiązku udostępniania właściwym organom drogą elektroniczną informacji regulacyjnych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
b) ustanowienie dalszej interoperacyjności i wzajemnych połączeń między środowiskiem eFTI a różnymi systemami i platformami ICT wykorzystywanymi do rejestrowania i przetwarzania informacji regulacyjnych, jak przewidziano w innym prawie Unii dotyczącym transportu.
Ocena ta obejmuje w szczególności zmianę niniejszego rozporządzenia i innych odpowiednich aktów prawnych Unii i dołączany jest do niej, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje określone w art. 17, niezbędne do przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Do dnia 21 sierpnia 2027 r., a następnie co pięć lat, państwa członkowskie przekazują Komisji na podstawie rejestrów operacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. g) i i), liczbę przypadków, w których właściwe organy korzystały z dostępu do informacji regulacyjnych, które zostały udostępnione drogą elektroniczną przez zainteresowane podmioty gospodarcze i przetwarzały te informacje, zgodnie z art. 4.
Informacje te są przekazywane w odniesieniu do każdego roku objętego okresem sprawozdawczym.

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 sierpnia 2024 r.
3. Jednak art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 7, art. 8, art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 2 stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2020 r.